కంచంలో విషం… రేపటి తరంపై క్యాన్సర్ పంజా

*పొలం నుంచి పళ్లెం వరకు పెరుగుతున్న రసాయనాల ముప్పు… అధిక దిగుబడుల వెనుక దాగిన ఆరోగ్య సంక్షోభం*

“అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం” అని మన సంస్కృతి చెబుతుంది. అదే అన్నం నేడు అనేక కుటుంబాల్లో ఆందోళనకు కారణమవుతోంది. మన పళ్లెంలోకి చేరేది నిజంగా పోషకాహారమా? లేక నెమ్మదిగా శరీరంలో చేరి క్యాన్సర్ వంటి దీర్ఘకాలిక వ్యాధులకు దారితీసే రసాయన అవశేషాలా? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం వెతకాల్సిన సమయం వచ్చింది.పొలం నుంచి పళ్లెం వరకు చేరే ఆహారంలో పెరుగుతున్న రసాయన అవశేషాలు ప్రజారోగ్యంపై తీవ్ర ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి. దిగుబడుల పెరుగుదల అవసరమే. కానీ ఆరోగ్యాన్ని పణంగా పెట్టి సాధించే అభివృద్ధి శాశ్వతం కాదు.అధిక దిగుబడుల కోసం రసాయన ఎరువులు, పురుగుమందుల వినియోగం పెరగడం వాస్తవం. అయితే వాటిని శాస్త్రీయ పద్ధతుల్లో, సూచించిన మోతాదుల్లో, సరైన సమయంలో వినియోగించకపోతే పంటల నాణ్యత దెబ్బతినడమే కాదు, ప్రజారోగ్యంపైనా ప్రభావం పడే అవకాశం ఉంటుంది. రైతు ఎక్కువ పండించాలి… దేశానికి ఆహారం సమృద్ధిగా అందాలి. కానీ ఆ ఆహారం సురక్షితంగా ఉండేలా చూడటం రైతు, శాస్త్రవేత్తలు, ప్రభుత్వం, వినియోగదారులు అందరి ఉమ్మడి బాధ్యత.

*చాపకింద నీరులా విస్తరిస్తున్న క్యాన్సర్ ముప్పు*

భారత జాతీయ క్యాన్సర్ రిజిస్ట్రీ 2024 నివేదిక ప్రకారం దేశంలో 2024లో సుమారు 14.13 లక్షల కొత్త క్యాన్సర్ కేసులు నమోదయ్యాయి. 2026 నాటికి ఈ సంఖ్య 15.6 లక్షలకు చేరే అవకాశం ఉందని అంచనా. ప్రతి తొమ్మిది మందిలో ఒకరికి జీవితకాలంలో క్యాన్సర్ వచ్చే ప్రమాదం ఉందని నివేదిక పేర్కొంది.పొగాకు, మద్యపానం, కాలుష్యం, జన్యుపరమైన కారణాలు, ఊబకాయం, జీవనశైలి వంటి అనేక అంశాలు క్యాన్సర్‌కు ప్రధాన కారణాలు. వీటితో పాటు, అనుమతించిన పరిమితి కంటే ఎక్కువగా ఉన్న పురుగుమందుల అవశేషాలు దీర్ఘకాలం ఆహారం ద్వారా శరీరంలోకి చేరితే ఆరోగ్యపరమైన ప్రమాదం పెరిగే అవకాశం ఉందని పలు అధ్యయనాలు సూచిస్తున్నాయి. అయితే ప్రతి పురుగుమందే క్యాన్సర్‌కు ప్రత్యక్ష కారణమని చెప్పడం శాస్త్రీయంగా సరైంది కాదు. సమస్య రసాయనాల్లో కంటే వాటి దుర్వినియోగంలోనే ఎక్కువగా ఉంది.

*పంజాబ్ ‘క్యాన్సర్ ట్రైన్’… దేశానికి ఒక హెచ్చరిక*

పంజాబ్‌లోని మాల్వా ప్రాంతం నుంచి రాజస్థాన్‌లోని బీకానేర్ క్యాన్సర్ ఆసుపత్రికి వెళ్లే రైలును స్థానికులు “క్యాన్సర్ ట్రైన్”గా పిలుస్తారు. భూగర్భ జలాల కాలుష్యం, పారిశ్రామిక వ్యర్థాలు, జీవనశైలి మార్పులు, రసాయనాల అధిక వినియోగం వంటి అనేక కారణాలు కలిసి ఈ పరిస్థితికి దారితీసినట్లు అధ్యయనాలు సూచిస్తున్నాయి. ఒక్క పురుగుమందులనే ఇందుకు కారణమని చెప్పలేకపోయినా, ఆహార భద్రతపై ఇది దేశానికి గట్టి హెచ్చరిక.

*పొలాల్లో పెరుగుతున్న ఆందోళనకర ధోరణులు*

క్షేత్రస్థాయిలో తరచూ కనిపిస్తున్న కొన్ని సమస్యలు:

– సిఫారసు చేసిన మోతాదుకంటే ఎక్కువగా పురుగుమందులు వాడటం.
– ఒకే ట్యాంకులో మూడు నుంచి ఐదు రకాల మందులు కలిపి పిచికారీ చేయడం.
– పిచికారీ చేసిన వెంటనే పంటను కోసి మార్కెట్‌కు తరలించడం.
– ఒకే రసాయనాన్ని పదేపదే వాడటంతో పురుగుల్లో నిరోధక శక్తి పెరగడం.
– గడ్డిమందులను విరివిగా వాడడం
– నకిలీ, నాసిరకం మందుల వల్ల రైతులు నష్టపోవడం.
– వ్యవసాయ నిపుణుల సలహా లేకుండా మందులు వినియోగించడం.

*వెయిటింగ్ పీరియడ్ పాటించడం తప్పనిసరి*

ప్రతి పురుగుమందుకు ప్రీ-హార్వెస్ట్ ఇంటర్వెల్ లేదా వెయిటింగ్ పీరియడ్ ఉంటుంది. పిచికారీ చేసిన తర్వాత ఎన్ని రోజులకు పంట కోయాలో మందు లేబుల్‌పై స్పష్టంగా పేర్కొంటారు. ఈ వ్యవధిని పాటించకపోతే పంటలో రసాయన అవశేషాలు పెరిగే అవకాశం ఉంటుంది.మనం తినే పండ్లు, కూరగాయలు, ధాన్యాల్లో అనుమతించిన పరిమితిని మించిన రసాయన అవశేషాలు ఉంటే, అది ప్రజారోగ్యానికి తీవ్రమైన ప్రమాదంగా మారే అవకాశం ఉంది.

*రైతు బాధితుడు… బాధ్యుడు కాదు*

ఈ సమస్యకు రైతును మాత్రమే బాధ్యుడిగా చూపడం సరైంది కాదు. మారుతున్న వాతావరణ పరిస్థితులు, కొత్త తెగుళ్లు, పురుగుల్లో పెరుగుతున్న నిరోధక శక్తి, అధిక సాగు ఖర్చులు, నకిలీ మందులు, సరైన సాంకేతిక సలహాల కొరత రైతును రసాయనాలపై ఆధారపడేలా చేస్తున్నాయి. ఏ రైతూ ప్రజలకు విషం పెట్టాలనే ఉద్దేశంతో పంట సాగు చేయడు.

*ప్రభుత్వం చేపట్టాల్సిన చర్యలు*

ప్రతి జిల్లాలో అవశేషాల పరీక్షా ప్రయోగశాలలు ఏర్పాటు చేయాలి. నకిలీ మందులపై కఠిన చర్యలు తీసుకోవాలి. ప్రతి మండలంలో ఉచిత శాస్త్రీయ సలహా కేంద్రాలను ఏర్పాటు చేయాలి.సమగ్ర తెగుళ్ల నివారణ విధానాలను విస్తృతంగా అమలు చేయాలి. జీవ ఎరువులు, బయోపెస్టిసైడ్లు, సహజ వ్యవసాయానికి ప్రోత్సాహం ఇవ్వాలి. డ్రోన్ పిచికారీకి ప్రోత్సాహకాలు అందించాలి. ప్రతి రైతుకు సురక్షిత పిచికారీ, వెయిటింగ్ పీరియడ్‌పై శిక్షణ ఇవ్వాలి. ఆహార భద్రత పర్యవేక్షణను మరింత బలోపేతం చేయాలి.

*వినియోగదారుల జాగ్రత్తలూ అవసరమే*

పండ్లు, కూరగాయలను శుభ్రమైన నీటితో బాగా కడగాలి. ఉప్పు లేదా బేకింగ్ సోడా కలిపిన నీటిలో 15–20 నిమిషాలు నానబెట్టడం మంచిది. కాలానుగుణంగా పండిన స్థానిక ఉత్పత్తులకు ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి. సమతుల్య ఆహారం తీసుకోవాలి. నమ్మకమైన వనరుల నుంచే ఆహార పదార్థాలను కొనుగోలు చేయాలి.

*సురక్షిత ఆహారమే నిజమైన అభివృద్ధి*

అధిక దిగుబడి మాత్రమే అభివృద్ధికి కొలమానం కాదు. సురక్షితమైన దిగుబడే నిజమైన అభివృద్ధి. రైతు బతకాలి. వినియోగదారుడు ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. నేల సారవంతంగా ఉండాలి. పర్యావరణం పరిరక్షించబడాలి. ఈ నాలుగు లక్ష్యాలు కలిసినప్పుడే వ్యవసాయం స్థిరంగా ఉంటుంది.పొలం పచ్చగా ఉండాలి. పంటలు సమృద్ధిగా పండాలి. రైతు సంతోషంగా ఉండాలి. ప్రజల పళ్లెంలోకి చేరేది పోషకాహారమే కావాలి, విషం కాదు. శాస్త్రీయ వ్యవసాయం, సమతుల్య ఎరువుల వినియోగం, అవసరమైన మేరకే పురుగుమందులు, జీవసేద్యానికి ప్రాధాన్యం—ఇవే ఆరోగ్యకరమైన భవిష్యత్తుకు బాటలు.ఎందుకంటే నేడు మనం పళ్లెంలో వడ్డించేది కేవలం ఆహారం కాదు… రేపటి తరాల ఆరోగ్యం, దేశ భవిష్యత్తు. ఆ భవిష్యత్తును విషంతో కాదు, విశ్వాసంతో నిర్మించాల్సిన బాధ్యత రైతు నుంచి వినియోగదారుడి వరకు మనందరిదీ.

జి. అజయ్ కుమార్
వ్యవసాయ నిపుణులు