భారతదేశం ప్రస్తుతం ఇంధన భద్రత, దిగుమతి వ్యయం, పర్యావరణ పరిరక్షణ అనే మూడు ప్రధాన సవాళ్లను ఎదుర్కొంటోంది. దేశం వినియోగించే ముడి చమురులో దాదాపు 85 శాతం దిగుమతులపై ఆధారపడుతోంది. అంతర్జాతీయ రాజకీయ ఉద్రిక్తతలు, యుద్ధాలు, చమురు ధరల హెచ్చుతగ్గులు భారత ఆర్థిక వ్యవస్థపై తీవ్ర ప్రభావం చూపుతున్నాయి. ఈ నేపథ్యంలో పెట్రోల్‌లో ఇథనాల్ కలపడం కేంద్ర ప్రభుత్వం చేపట్టిన ముఖ్య విధానాల్లో ఒకటిగా మారింది. ప్రస్తుతం 20 శాతం వరకు ఇథనాల్ మిశ్రమాన్ని లక్ష్యంగా పెట్టుకోగా, భవిష్యత్తులో మరింత పెంచే అవకాశాల గురించి చర్చ జరుగుతోంది. అయితే ఈ విధానం నిజంగా దేశ ప్రయోజనాల కోసమేనా? లేక దీని వెనుక పర్యావరణ, ఆహార భద్రత, సామాజిక ప్రభావాలను విస్మరిస్తున్నామా అనే ప్రశ్నలు కూడా బలంగా వినిపిస్తున్నాయి.ఇథనాల్ అనేది ప్రధానంగా చెరకు, మొక్కజొన్న, బియ్యం వంటి వ్యవసాయ పంటల నుంచి తయారయ్యే ఆల్కహాల్. దీనిని పెట్రోల్‌లో కలపడం ద్వారా దిగుమతి చమురుపై ఆధారపడటాన్ని తగ్గించవచ్చని ప్రభుత్వం చెబుతోంది. కొంత మేరకు ఇది వాస్తవమే. విదేశీ మారక నిల్వలపై ఒత్తిడి తగ్గుతుంది. చెరకు రైతులకు కొత్త మార్కెట్ లభిస్తుంది. కార్బన్ ఉద్గారాలు కూడా కొంత తగ్గవచ్చు. అందుకే అమెరికా, బ్రెజిల్ వంటి దేశాలు కూడా ఇథనాల్ మిశ్రమాలను ఉపయోగిస్తున్నాయి.అయితే విధానాన్ని సమర్థించడం ఒక్కటే కాదు; దాని దీర్ఘకాలిక ప్రభావాలను కూడా పరిశీలించాలి. అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రశ్న ఆహార భద్రతకు సంబంధించినది. ఇప్పటికే భారతదేశంలో పోషకాహార లోపం, ఆహార ధరల పెరుగుదల, నీటి కొరత వంటి సమస్యలు ఉన్నాయి. ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో మనుషులు తినే పంటలను ఇంధన తయారీకి మళ్లించడం ఎంతవరకు సమంజసం? చెరకు, మొక్కజొన్న, బియ్యం వంటి పంటలు ఆహార వ్యవస్థలో కీలక భాగాలు. వాటిలో గణనీయమైన భాగాన్ని ఇంధన పరిశ్రమకు మళ్లిస్తే భవిష్యత్తులో ఆహార ధరలపై ఒత్తిడి పెరిగే ప్రమాదం ఉంది.ఇథనాల్ తయారీలో మరో ప్రధాన సమస్య నీటి వినియోగం. ఒక కిలో చెరకు ఉత్పత్తికి వేల లీటర్ల నీరు అవసరమవుతుందని అనేక అధ్యయనాలు సూచిస్తున్నాయి. ఇప్పటికే మహారాష్ట్ర, కర్ణాటక, తెలంగాణ, ఆంధ్రప్రదేశ్ వంటి రాష్ట్రాలు భూగర్భ జలాల క్షీణతను ఎదుర్కొంటున్నాయి. ఇలాంటి సమయంలో చెరకు సాగును మరింత ప్రోత్సహించడం నీటి సంక్షోభాన్ని మరింత తీవ్రతరం చేసే అవకాశం ఉంది. పర్యావరణ పరిరక్షణ పేరుతో చేపట్టే విధానం మరో ప్రకృతి వనరును నాశనం చేస్తే దానిని స్థిరమైన అభివృద్ధి అని చెప్పలేం.వాహనాల సాంకేతిక అంశాల విషయానికి వస్తే, ఇథనాల్ మిశ్రమం వల్ల కొన్ని సమస్యలు ఉన్నాయని ఆటోమొబైల్ నిపుణులు అంగీకరిస్తున్నారు. ఇథనాల్ నీటిని ఆకర్షించే స్వభావం కలిగి ఉంటుంది. పాత మోడల్ వాహనాల్లో రబ్బరు గొట్టాలు, సీల్స్, ఇంధన వ్యవస్థ భాగాలపై దీర్ఘకాల ప్రభావం ఉండవచ్చు. అయితే ప్రస్తుతం విక్రయిస్తున్న అనేక వాహనాలను ఇ-20 (20 శాతం ఇథనాల్) ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా తయారు చేస్తున్నామని తయారీ సంస్థలు చెబుతున్నాయి. కాబట్టి అన్ని వాహనాలు వెంటనే దెబ్బతింటున్నాయనే వాదనకు బలమైన ఆధారాలు లేవు. కానీ పాత వాహన యజమానులపై అదనపు నిర్వహణ భారం పడే అవకాశం మాత్రం ఉంది.ఇన్స్యూరెన్స్ కవరేజీ విషయంలో కూడా సోషల్ మీడియాలో అనేక ప్రచారాలు జరుగుతున్నాయి. సాధారణంగా ప్రభుత్వం అనుమతించిన ఇంధనాన్ని ఉపయోగించినందుకు మాత్రమే ఇన్స్యూరెన్స్ క్లెయిమ్ తిరస్కరించబడుతుందని చెప్పే అధికారిక విధానం ప్రస్తుతం లేదు. అయితే వాహనం తయారీదారు సూచించిన ప్రమాణాలకు విరుద్ధంగా అధిక ఇథనాల్ మిశ్రమాన్ని ఉపయోగిస్తే వారంటీ లేదా సాంకేతిక సమస్యలు తలెత్తే అవకాశం ఉంది. అందువల్ల ప్రజలు వాస్తవ సమాచారం, అధికారిక మార్గదర్శకాలనే ఆధారంగా తీసుకోవాలి.కేంద్ర మంత్రి Nitin Gadkari కుటుంబ సభ్యులకు ఇథనాల్ పరిశ్రమలతో సంబంధాలున్నాయని రాజకీయ విమర్శలు తరచూ వినిపిస్తుంటాయి. అయితే ఏ ప్రజా విధానంపైనా విమర్శలు వచ్చినప్పుడు వాటిని వాస్తవాల ఆధారంగా పరిశీలించాలి. ఒక విధానం వల్ల కొందరు వ్యాపారవేత్తలు లాభపడటం, ఆ విధానం పూర్తిగా వారి ప్రయోజనాల కోసమే రూపొందించబడిందని నిరూపించదు. అదే సమయంలో విధాన నిర్ణయాల్లో పారదర్శకత, ప్రయోజనాల సంఘర్షణలపై పూర్తి వివరాలు ప్రజలకు అందుబాటులో ఉండటం ప్రజాస్వామ్యంలో అత్యంత అవసరం.100 శాతం ఇథనాల్‌తో నడిచే వాహనాల విషయానికి వస్తే, బ్రెజిల్‌లో ఫ్లెక్స్-ఫ్యూయల్ వాహనాలు ఇప్పటికే ఉన్నాయి. అవి ప్రత్యేకంగా రూపొందించిన ఇంజిన్లతో పనిచేస్తాయి. సాధారణ పెట్రోల్ వాహనాల్లో నేరుగా 100 శాతం ఇథనాల్ పోయడం సాధ్యం కాదు. కాబట్టి భవిష్యత్తులో అటువంటి వాహనాలు వస్తే వాటికి ప్రత్యేక సాంకేతిక ప్రమాణాలు అవసరం అవుతాయి.అసలు ప్రశ్న ఏమిటంటే, ఇంధన భద్రత కోసం మనం కేవలం ఇథనాల్‌పైనే ఆధారపడాలా? సమాధానం కాదు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా విద్యుత్ వాహనాలు, హైడ్రోజన్ ఇంధనం, బయోగ్యాస్, ప్రజా రవాణా వ్యవస్థల విస్తరణ వంటి అనేక ప్రత్యామ్నాయ మార్గాలు పరిశీలిస్తున్నారు. భారతదేశంలో వ్యవసాయ వ్యర్థాలు, నగర ఘన వ్యర్థాలు, ఆహార అవశేషాల నుంచి తయారయ్యే రెండో తరం బయోఫ్యూయల్స్‌కు ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి. ఇవి ఆహార పంటలతో పోటీ పడవు. అదే విధంగా సౌరశక్తి, గాలి శక్తి ఆధారిత విద్యుత్ ఉత్పత్తిని వేగంగా విస్తరించడం ద్వారా విద్యుత్ వాహనాలకు స్వచ్ఛమైన శక్తిని అందించవచ్చు.ఇంధన విధానం కేవలం చమురు దిగుమతుల సమస్యకు పరిష్కారం మాత్రమే కాదు; అది వ్యవసాయం, నీటి వనరులు, ఆహార భద్రత, పర్యావరణం, వినియోగదారుల ప్రయోజనాలు అన్నింటినీ ప్రభావితం చేస్తుంది. అందువల్ల ఇథనాల్ విధానాన్ని అంధంగా సమర్థించడం ఎంత ప్రమాదకరమో, పూర్తిగా వ్యతిరేకించడం కూడా అంతే ప్రమాదకరం. అవసరమైనది శాస్త్రీయ ఆధారాలు, పారదర్శక నిర్ణయాలు, ప్రజా చర్చ. ఆహారాన్ని ఇంధనంగా మార్చే ముందు ఆకలిని నిర్మూలించే బాధ్యత ప్రభుత్వాలపై ఉందనే విషయాన్ని మర్చిపోరాదు. దేశానికి ఇంధన భద్రత అవసరమే, కానీ అది ఆహార భద్రత, నీటి భద్రత, పర్యావరణ సమతుల్యతలను తాకట్టు పెట్టి సాధించకూడదు. అదే నిజమైన స్థిరమైన అభివృద్ధి మార్గం.

*డాక్టర్.కోలాహలం రామ్ కిశోర్.

ramkishore.1504@gmail.com